آیات آسمانی


 

 

هو القدوس

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ

 یَوْمَ نَطْوِی السَّماءَ کَطَیِّ السِّجِلِّ لِلْکُتُبِ کَما بَدَأْنا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعیدُهُ وَعْدًا

 عَلَیْنا إِنّا کُنّا فاعِلینَ‌‍

در آنروزی که آسمان را همچون طوماری در هم می پیچیم همانگونه که آفرینش را آغاز کردیم آنرا باز می گردانیم این وعده ایست که ما دادیم و قطعا آن را انجام خواهیم داد

(۱۰۴انبیاء)

In the name of ALLAH، the most beneficent، the most merciful

Yawma natwee alssamaa katayyi alssijlli lilkutubi kama badana awwala khalqin nuAAeeduhu waAAdan AAalayna inna kunna faAAileena

 

the day when we shall roll up the heavens and a recorder     rolleth up a written scroll. as we began the first creation; we shall repeat it.(it is) a promise (binding) upone us. lo! we are to perform it

( Anbiya -104)

 پایان عالم

مباحث قبلی پیرامون چگونگی پیدایش عالم و تحول وتوسعه عالم بود.  

سرنوشت وپایان عالم چه خواهد بود؟

این عالمی که ما از دریچه  ابزارهای  مختلف به آن می نگریم نهایتا چه سرنوشتی خواهد داشت؟

این آغاز و پایان مقیاس زمانی بسیار بزرگی دارد درست مثل این می ماند که با نگاه کردن به یک موجودی مثل انسان که همواره در حال تحول است سیر تحول و سرنوشت و زمان تحولات او را پیش بینی کنیم.

از بین مدلهایی که برای عالم ارائه شده، مدلی که بر اساس مهبانگ و نسبیّت عام است

سه مدل را در چارچوب این نظریه پیش بینی می کند:

مدل بسته، مدل تخت، مدل باز

بالاخره  کدام یک از مدل ها با عالم واقع جور در می آید؟

در واقع پاسخگویی دقیق به این سوال در این زمان مقدور نیست و بستگی به این دارد که ماده عالم  و چگالی ماده عالم  واقع  قابل مشاهده باشد.

 

 

اگر چگالی عالم بیشتر از چگالی بحرانی باشد عالم و انبساط الی الابد ادامه نخواهد داشت و بالاخره در زمانی متوقف شده و بر خواهد گشت (مدل بسته)، اگر چگالی عالم برابر با چگالی بحرانی باشد انبساط عالم الی الابد ادامه خواهد داشت و در زمان بی نهایت سرعت به صفر خواهد رسید و متوقف خواهد شد (مدل تخت )، اگر چگالی عالم  کمتر از چگالی بحرانی عالم باشد این انبساط الی الابد ادامه خواهد داشت ( مدل باز)

امروزه ما چگالی واقعی عالم را نمی دانیم زیرا مقدار زیادی از ماده موجود عالم قابل مشاهده نیستند به نظر می رسد بیش از ۹۰٪ ماده عالم قابل روئیّت نباشد که به این ماده، ماده تاریک می گویند

مشاهدات انجام شده توسط سفینه کوبو حاکی از این است که ۹۹٪ مواد عالم قابل روئیت نیست این مشاهدات که نه با چشم غیر مسلح بلکه با تلسکوپهای بسیار قوی و نه با تلسکوپهای اپتیکی بلکه با تلسکوپهای دیگر که در ناحیه های مختلف امواج الکترومغناطیسی کار می کنند ثبت شده است گویای این است که مواد قابل مشاهده فقط ۱٪ ماده عالم واقع است و ۹۹٪ آن به صورت ماده تاریک سرد و ماده تاریک گرم است که قابل روئیّت نیستند و اگر امکان مشاهده چگالی عالم وجود داشته باشد و این نظریه هم درست باشد چه بسا چگالی واقعی عالم  واقع، بیشتر از چگالی بحرانی باشد و این عالم نهایتا این مسیر رفته را بر گردد و به حالت اول برسد.

می خواهیم برای مثال کاغذی لوله شده که شبیه طومارهای چرمی که در زمان قدیم بر روی آنها نگارش می شد را در نظر بگیریم و عالم را روی آن تشریح کنیم. وقتی این طومار در حالت جمع شده و منقبض شده و به شکل یک لوله می باشد تداعی کنندهُ (حالت قبل از انفجار و پیدایش عالم) می باشد وقتی ما کم کم آنرا باز کرده و به آن انبساط می دهیم می تواند یاد آور چگونگی انبساط عالم باشد و زمانی که این طومار را رها می کنیم و آن طومار دو باره به حالت اول خود که همان حالت لوله ای و منقبض و بسته قبل از انبساط بود بر می گردد می تواند گویای چگونگی پایان عالم باشد که در آن همه چیز به حالت اول خود بر می گردد کما اینکه این طومار نیز نهایتا به حالت لوله ای خود بر گشت.

امیدوارم این مثال بتواند درک مسئله را بیشتر کند 

مدلی که درحدود هفتاد هشتاد سال پیش در مورد پایان عالم ارائه شده این است که زمانی انبساط این عالم متوقف می شود و عالم مسیر طی شده را برگشته و به حالت اول خود که همان حالت گوی آتشین و داغ و چگال بود می رسد.

 مبحث بعدی در مورد ساختار عالم می باشد.

منتظر نظراتتون هستم. تا بعد

 

در آنروزی که آسمان را همچون طوماری در هم می پیچیم همانگونه که آفرینش را آغاز کردیم آنرا باز می گردانیم این وعده ایست که ما دادیم و قطعا آن را انجام خواهیم داد

(۱۰۴انبیاء)

 

دوشنبه ۱٠ بهمن ۱۳۸٤ | ۱۱:۳۸ ‎ق.ظ | حصاری/محقق | نظرات () |
Design By : nightSelect.com